Το μπόουλινγκ ως σωματική δραστηριότητα: θερμίδες, ένταση και μύες

Μετράει το μπόουλινγκ ως άσκηση;

Το μπόουλινγκ είναι σωματική δραστηριότητα, όμως ένα παιχνίδι αναψυχής διαφέρει από μια συνεχή προπόνηση. Κάθε ρίψη συνδυάζει σύντομη φόρα, αιώρηση, γλίστρημα και απελευθέρωση της μπάλας, συνήθως με παύση στη συνέχεια. Η προσπάθεια εξαρτάται από τον ρυθμό του παιχνιδιού, τον χρόνο αναμονής, την τεχνική, την μπάλα που μπορεί κάποιος να ελέγχει άνετα και τη φυσική του κατάσταση. Η ίδια παρτίδα μπορεί λοιπόν να φαίνεται εύκολη σε έναν παίκτη και πιο απαιτητική σε άλλον.

Θερμίδες: γιατί δεν υπάρχει αξιόπιστος αριθμός ανά παρτίδα

Το Adult Compendium of Physical Activities του 2024 καταγράφει το μπόουλινγκ γενικά στα 3,0 MET και το μπόουλινγκ σε κλειστή αίθουσα στα 3,8 MET. Στη συνήθη απόλυτη κλίμακα, τα 3,0 έως 5,9 MET χαρακτηρίζονται μέτρια ένταση. Το MET είναι πληθυσμιακό σημείο αναφοράς για την κατανάλωση ενέργειας σε σχέση με την ανάπαυση, όχι υπόσχεση για τις θερμίδες που θα καταναλώσει ένα συγκεκριμένο άτομο.

Η προσωπική ενεργειακή δαπάνη μεταβάλλεται ανάλογα με τον χρόνο πραγματικής κίνησης, τις παύσεις, το μέγεθος του σώματος, την ηλικία, τη φυσική κατάσταση και την αποδοτικότητα της κίνησης. Το ίδιο το Compendium δεν σχεδιάστηκε για να υπολογίζει με ακρίβεια την ενεργειακή δαπάνη ενός ατόμου. Ο ισχυρισμός «ανά παρτίδα» είναι ιδιαίτερα παραπλανητικός, επειδή η διάρκειά της αλλάζει πολύ ανάλογα με τον αριθμό των παικτών στον διάδρομο και τον ρυθμό τους.

Χρησιμοποιήστε επίσης ως οδηγό την αίσθηση της προσπάθειας. Αν αναπνέετε πιο έντονα αλλά μπορείτε ακόμη να μιλήσετε, τα ενεργά διαστήματα μπορεί να είναι περίπου μέτριας έντασης για εσάς. Η πολλή καθιστική αναμονή μειώνει τη μέση ένταση ολόκληρης της εξόδου. Το μπόουλινγκ προσθέτει κίνηση στην ημέρα, αλλά δεν πρέπει να λογίζεται αυτόματα ως πλήρης αερόβια προπόνηση ή πρόγραμμα απώλειας βάρους.

Ποια μέρη του σώματος συμμετέχουν;

Η έρευνα για το μπόουλινγκ δέκα κορυνών έχει μετρήσει την κίνηση στον ώμο, τον αγκώνα, τον καρπό, το ισχίο, το γόνατο και την ποδοκνημική, μαζί με τις δυνάμεις κάτω από τα πέλματα και τις μεταβολές του κέντρου μάζας. Αυτό επιβεβαιώνει ότι η ρίψη είναι συντονισμένη κίνηση ολόκληρου του σώματος. Δεν αποδεικνύει όμως ότι κάθε χαλαρή παρτίδα γυμνάζει όλες τις μεγάλες μυϊκές ομάδες αρκετά ώστε να αυξηθεί η δύναμη.

• Πόδια και ισχία: η φόρα και το τελικό γλίστρημα κινητοποιούν τις αρθρώσεις του κάτω σώματος. Οι μύες γύρω από τα ισχία, τους μηρούς και τις κνήμες βοηθούν στο βάδισμα, την επιβράδυνση και τη διατήρηση της τελικής στάσης.
• Κορμός: οι μύες του κορμού βοηθούν στον έλεγχο της στάσης καθώς η μπάλα κινείται δίπλα στο σώμα. Το μπόουλινγκ μόνο του, ωστόσο, δεν αποτελεί ολοκληρωμένη προπόνηση κορμού.
• Ώμος και βραχίονας: ο ώμος και ο αγκώνας καθοδηγούν την αιώρηση και τη συνέχεια της κίνησης. Μια ομαλή κίνηση με μπάλα που ελέγχεται άνετα είναι προτιμότερη από το να μετατρέπεται κάθε ρίψη σε δοκιμασία δύναμης.
• Πήχης, καρπός και δάχτυλα: ελέγχουν τη λαβή και την απελευθέρωση. Η έρευνα μετρά τη δύναμη της λαβής και την κίνηση του καρπού, αλλά σε μελέτη αγωνιστικών παικτών η ισχυρότερη λαβή δεν προέβλεπε καλύτερο σκορ. Το πιο σφιχτό κράτημα δεν σημαίνει αυτομάτως καλύτερη τεχνική.

Η ισορροπία και ο συντονισμός είναι δεξιότητες, όχι εγγυήσεις

Η επανάληψη της φόρας, του γλιστρήματος και της απελευθέρωσης απαιτεί χρονισμό και έλεγχο της στάσης. Η εξάσκηση μπορεί να κάνει πιο σταθερή αυτή τη συγκεκριμένη κίνηση του μπόουλινγκ. Η έρευνα της μηχανικής του αθλήματος δεν δικαιολογεί τον ισχυρισμό ότι η χαλαρή συμμετοχή προλαμβάνει πτώσεις ή καθημερινούς τραυματισμούς ούτε ότι αποκαθιστά πρόβλημα ισορροπίας. Αυτά είναι ιατρικά ή προπονητικά αποτελέσματα που απαιτούν κατάλληλη αξιολόγηση και τεκμηρίωση.

Μικρότερες κρούσεις δεν σημαίνουν μηδενικό κίνδυνο

Το μπόουλινγκ χαρακτηρίζεται συχνά δραστηριότητα χαμηλών κραδασμών, επειδή μια συνηθισμένη ρίψη δεν περιλαμβάνει τρέξιμο, άλματα ή σωματική επαφή. Παρ’ όλα αυτά, η μπάλα, η επαναλαμβανόμενη αιώρηση και το γλίστρημα επιβαρύνουν τα δάχτυλα, τον καρπό, το χέρι, τον κορμό και το κάτω σώμα. Μελέτη τραυματισμών που αντιμετωπίστηκαν σε αμερικανικά επείγοντα κατέγραψε συχνά τραυματισμούς στα δάχτυλα, στον κορμό και στην ποδοκνημική, το πέλμα ή τα δάχτυλα του ποδιού. Ανέδειξε επίσης διαφοροποιήσεις ανά ηλικία: οι τραυματισμοί από πτώση της μπάλας ήταν ιδιαίτερα συχνοί στα παιδιά κάτω των 7 ετών, ενώ οι τραυματισμοί από πτώση, γλίστρημα ή σκόνταμμα ήταν ιδιαίτερα συχνοί στους ενήλικες 65 ετών και άνω. Το μπόουλινγκ δεν είναι ακίνδυνο ούτε κατάλληλο αυτομάτως για όλους.

Προετοιμασία για τον διάδρομο

• Επιλέξτε μπάλα που μπορείτε να κρατήσετε, να αιωρήσετε και να σταματήσετε άνετα· η σωστή εφαρμογή των οπών είναι εξίσου σημαντική με το βάρος.
• Ξεκινήστε με ήπιες κινήσεις και λίγες άνετες ρίψεις αντί για μέγιστη προσπάθεια.
• Χρησιμοποιήστε σωστά τα παπούτσια μπόουλινγκ, διατηρείτε τη φόρα καθαρή και στεγνή και κρατάτε τα χέρια μακριά από κινούμενες μπάλες στο μηχάνημα επιστροφής.
• Σταματήστε αν νιώσετε οξύ πόνο, ζάλη ή απώλεια ισορροπίας. Μην συνεχίζετε παρά τα συμπτώματα.

Για μια απλή σειρά προετοιμασίας, δείτε τον οδηγό μας με ασκήσεις προθέρμανσης πριν από το μπόουλινγκ. Η προθέρμανση προετοιμάζει το σώμα για κίνηση, αλλά δεν εγγυάται ότι δεν θα συμβεί τραυματισμός.

Πώς εντάσσεται το μπόουλινγκ σε ένα πρόγραμμα φυσικής κατάστασης

Οι οδηγίες δημόσιας υγείας συνιστούν συνδυασμό αερόβιας δραστηριότητας και μυϊκής ενδυνάμωσης. Το μπόουλινγκ μπορεί να συμβάλει στην αερόβια δραστηριότητα όταν η πραγματική προσπάθεια του παίκτη φτάνει σε μέτρια ένταση, αλλά η χαλαρή συμμετοχή δεν διατηρεί απαραίτητα αυτό το επίπεδο σε όλη τη διάρκεια. Επίσης, συνήθως δεν καλύπτει τη χωριστή σύσταση για ενδυνάμωση όλων των μεγάλων μυϊκών ομάδων. Το περπάτημα, η ποδηλασία ή άλλη συνεχής αερόβια δραστηριότητα και η προοδευτική άσκηση με αντίσταση έχουν διαφορετικούς ρόλους, ανάλογα με τους στόχους και τις δυνατότητες.

Αναψυχή, όχι ιατρική συνταγή

Το μπόουλινγκ μπορεί να είναι ευχάριστη κοινωνική δραστηριότητα και αφορμή για λιγότερο καθισιό. Δεν αποτελεί θεραπεία για τραυματισμό, πάθηση αρθρώσεων, πρόβλημα ισορροπίας ή ζήτημα βάρους. Όποιος αναρρώνει από τραυματισμό, ζει με χρόνια πάθηση ή αναπηρία ή εμφανίζει επαναλαμβανόμενο πόνο πρέπει να ρωτήσει ειδικευμένο επαγγελματία υγείας ή ειδικό σωματικής δραστηριότητας ποιο είδος και ποια ποσότητα κίνησης είναι κατάλληλα.

Κρατήστε την κίνηση, αφήστε τις απόλυτες υποσχέσεις θερμίδων και απολαύστε το παιχνίδι γι’ αυτό που είναι.