Jak regularniej trafiać w kieszeń (pocket) w bowlingu

Czym jest kieszeń (pocket), dlaczego liczy się kąt wejścia, jak celować za pomocą strzałek i punktów oraz jak korygować ustawienie po Brooklynie, zbyt pełnym lub zbyt cienkim trafieniu.

Tina Mendo
How to Hit the Strike Pocket Every Time

Czym jest kieszeń (pocket)?

Kieszeń (ang. strike pocket) to miejsce, w które kula powinna trafić w kręgle, aby szansa na strike’a była największa. U graczy praworęcznych leży między kręglem nr 1 a nr 3, u leworęcznych między kręglem nr 1 a nr 2.

Przy idealnym strike’u praworęcznego gracza kula dotyka tylko czterech kręgli: nr 1, 3, 5 i 9. Trafione kręgle przewracają pozostałe. Nikt nie trafia w kieszeń przy każdym rzucie, ale z wyraźnym celem, właściwym kątem wejścia i niewielkimi, przemyślanymi korektami udaje się to znacznie częściej.

Kąt wejścia: dlaczego kąt ma znaczenie

Kąt wejścia to kąt, pod jakim kula trafia w kręgle. Kula rzucona prosto dociera do kieszeni pod kątem najwyżej około 1,5 stopnia. Kula z hookiem może osiągnąć większy kąt, a większe kąty wejścia okazały się korzystniejsze dla strike’ów.

Wielu trenerów uważa za idealne około 4 do 6 stopni. Poniżej około 3 stopni kuli brakuje siły napędowej i odbija się od kręgli; typowo zostaje wtedy kręgiel nr 10 u praworęcznych lub kręgiel nr 7 u leworęcznych. Kula, która dobrze wchodzi, przechodzi przez środek ustawienia i spycha kręgiel nr 5 do tyłu. Dlatego kąt wejścia liczy się tak samo jak celność: kula, która trafia w kieszeń pod dobrym kątem, przewraca więcej kręgli niż kula, która dociera do niej prosto.

Bardziej stromy kąt wejścia daje pozycja startowa bliżej środka toru z kulą posłaną na zewnątrz, w stronę rynny, nieco mniejsza prędkość, większa rotacja albo kula, która reaguje wcześniej. Który styl pasuje do danego gracza, wyjaśnia artykuł Hook czy prosty rzut.

Celowanie w strzałki, nie w kręgle

Kręgle stoją 18,29 m (60 stóp) od linii spalonego, dlatego są słabym celem. Początkujący niemal zawsze trafiają lepiej, gdy celują w strzałki. Na torze znajduje się siedem strzałek, około 4,57 m (15 stóp) za linią spalonego.

Strzałki

Tor składa się z 39 desek, liczonych u praworęcznych od prawej do lewej. Strzałki pomagają posłać kulę nad konkretną deską. Częsty punkt wyjścia dla praworęcznych: ustawienie na desce 17 i kula posłana nad drugą strzałką od prawej, w okolicy desek 10 i 11. Leworęczni stosują lustrzane odbicie.

  1. Za każdym razem ta sama deska startowa. Pomagają ją znaleźć punkty na rozbiegu.
  2. Wzrok na strzałce docelowej przez cały rozbieg i wypuszczenie kuli.
  3. Kula posłana nad strzałką, a potem hook do kieszeni.
  4. Obserwacja, gdzie kula trafia w kręgle. To wskazuje, jak skorygować ustawienie.

Punkty

Na rozbiegu znajdują się dwa rzędy punktów, 3,66 m (12 stóp) i 4,57 m (15 stóp) przed linią spalonego. Pomagają za każdym razem ustawić stopy na tej samej desce.

Strzałki, punkty i deski dokładniej omawia nasz poradnik o celowaniu.

Jak warunki na torze wpływają na kieszeń

Olej na torze decyduje o tym, jak mocno i kiedy kula skręca – a więc także o tym, gdzie dociera do kręgli.

Wzór rekreacyjny (house pattern)

Większość kręgielni stosuje wzór rekreacyjny z mniejszą ilością oleju na zewnętrznych częściach toru i większą pośrodku. Taki wzór wybacza błędy: kula, która pójdzie nieco za szeroko, znajduje na zewnątrz więcej tarcia i skręca z powrotem w stronę kieszeni.

Wzory sportowe

Wzory sportowe rozkładają olej równomierniej na całej szerokości toru i są wyraźnie bardziej wymagające. Margines błędu jest mniejszy, więc celność liczy się bardziej.

Zmiany na torze

Tor zmienia się w trakcie gry. Tam, gdzie przejeżdża wiele kul, olej jest ścierany i kula skręca wcześniej. Jednocześnie kule przenoszą olej na suchy koniec toru, gdzie kula skręca wtedy później. Gdy kula zaczyna skręcać za wcześnie, typową korektą jest przesunięcie się na rozbiegu bardziej do środka.

Poszczególne wzory wyjaśnia nasz poradnik o wzorach olejowania w bowlingu.

Typowe chybienia i jak je korygować

Brooklyn

Brooklyn to kula, która przechodzi na drugą stronę kręgla nr 1: u praworęcznych do kieszeni 1-2 zamiast 1-3. Czasem i tak przewraca się wszystkie dziesięć kręgli, ale nie jest to pewny strike. Kula skręca za mocno jak na obecną linię.

Zbyt pełne trafienie

Przy zbyt pełnym trafieniu (high hit) kula uderza w kręgiel nr 1 zbyt centralnie, zamiast wejść w kieszeń pod kątem. To także wskazuje na kulę, która skręca za mocno jak na daną linię.

Zbyt cienkie trafienie

Przy zbyt cienkim trafieniu (light hit) kula tylko muska kieszeń i nie przechodzi przez ustawienie. Jeśli kula za wcześnie przechodzi w toczenie albo wchodzi zbyt płasko, często zostają kręgle takie jak nr 5 lub nr 8.

Podstawowa zasada: podążać za chybieniem

Strzałka docelowa pozostaje ta sama, a stopy przesuwa się w kierunku chybienia. Jeśli kula mija kieszeń w lewo, przesunięcie o jedną deskę w lewo; jeśli w prawo, o jedną deskę w prawo. Ponieważ cel się nie zmienia, zmienia się kąt linii.

Najlepiej robić małe kroki i zmieniać tylko jedną rzecz naraz. Duże przesunięcia tworzą nowe problemy, a przy kilku zmianach jednocześnie nie wiadomo, co zadziałało.

Powtarzalny rozbieg

Korekty działają tylko wtedy, gdy rozbieg jest powtarzalny. Jeśli praca nóg, prędkość lub pozycja końcowa zmieniają się od rzutu do rzutu, kula za każdym razem dociera do kręgli w innym miejscu.

  • Start z tej samej deski przy każdym rzucie.
  • Prosty rozbieg w kierunku celu.
  • Stałe tempo przez cztery lub pięć kroków.
  • Zakończenie w równowadze z kontrolowanym ślizgiem.

Ostatni punkt zależy także od butów. Jeśli stopa ślizgowa przy każdym rzucie zatrzymuje się w innym miejscu, zmienia się razem z nią punkt wypuszczenia kuli. Buty do bowlingu BOWLIO mają pod oboma butami podeszwę ślizgową z prawdziwej skóry i nadają się dla graczy leworęcznych i praworęcznych, od początkujących po profesjonalistów. Pracę nóg i timing omawia nasz artykuł o rozbiegu na cztery kroki.

Podsumowanie

  1. Znajomość kieszeni: 1-3 u praworęcznych, 1-2 u leworęcznych.
  2. Odpowiedni kąt: za idealny uważa się kąt wejścia około 4 do 6 stopni.
  3. Celowanie w strzałki, nie w kręgle.
  4. Czytanie toru i korekty, gdy się zmienia.
  5. Podążanie za chybieniem małymi przesunięciami stóp przy tym samym celu.
Udostępnij