Jak skuteczniej zbijać kręgiel nr 10

Kręgiel nr 10 to pojedynczy kręgiel w prawym rogu pola kręgli, a mimo to wielu praworęcznych graczy regularnie go nie trafia. Powodem jest kąt: kula musi przejść ukośnie przez tor, blisko rynny. Ten poradnik pokazuje, jak skuteczniej zbijać kręgiel nr 10 dzięki stałej linii odniesienia, właściwemu ustawieniu ciała i kuli, która jak najmniej skręca. Leworęczni mają to samo zadanie przy kręglu nr 7; wersja lustrzana znajduje się na końcu.

Jak zbić kręgiel nr 10: podstawowa zasada

Dla praworęcznego gracza kręgiel nr 10 to prawy narożny kręgiel. Typowa linia biegnie w poprzek toru, z lewej strony rozbiegu w stronę tego narożnika. Im ostrzejszy kąt, tym większą część szerokości toru się wykorzystuje i tym większy margines błędu zostaje, zanim kula dotrze do rynny.

Nie ma jednego ustawienia stóp ani jednego celu, który pasowałby każdemu. Wypuszczenie kuli, naturalny dryf, sprzęt i stan toru zmieniają tor kuli. Poniższe liczby warto traktować jako punkt wyjścia i wypracować na ich podstawie linię, którą da się powtarzać.

Powtarzalna linia odniesienia

Wybór punktu startowego

Typowy punkt startowy dla praworęcznych to ustawienie stopy ślizgowej mniej więcej na desce 35, licząc od prawej, i celowanie między trzecią a czwartą strzałkę. Jeśli rozbieg lub tor kuli wymagają innego kąta, można to stamtąd skorygować.

Ustawienie ciała wzdłuż linii

Postawę warto otworzyć tak, aby barki, biodra i stopy były skierowane wzdłuż zamierzonej linii. Nie należy obracać w stronę kręgla samego tułowia. Rozbieg prowadzi wzdłuż linii, zamach biegnie prosto do celu, a ślizg kończy się tam, gdzie był zaplanowany. Dryfowanie w stronę środka rozbiegu to częsta przyczyna chybionych kręgli narożnych, ponieważ zmniejsza kąt.

Bliski punkt celowania

Strzałki znajdują się 12–16 stóp (ok. 3,7–4,9 m) za linią spalonego, a kręgiel nr 1 stoi 60 stóp (18,29 m) dalej. Strzałka lub deska jest więc znacznie bliższym punktem kontrolnym niż sam kręgiel. Wzrok pozostaje na tym punkcie, a kula powinna przez niego przetoczyć się na oczach gracza.

Kula, która jak najmniej skręca

Kula do spare’ów z powłoką poliestrową (plastikową) reaguje na powierzchnię toru znacznie słabiej niż reaktywna kula do strike’ów i toczy się prościej. Przy rzucie w poprzek toru wynik w mniejszym stopniu zależy przez to od zmieniającego się oleju i tarcia.

Plastikowa kula nie zastąpi dobrej linii i czystego wypuszczenia. Jeśli kula mimo to zmienia kierunek przed kręglem, warto uprościć wypuszczenie i utrzymać je jak najbardziej powtarzalne.

Rutyna w sześciu krokach

1. Sprawdzić, czy stoi tylko kręgiel nr 10, i wziąć kulę, która toczy się najprościej.
2. Postawić stopę ślizgową na własnej desce startowej; deska 35 to tylko pierwszy punkt odniesienia.
3. Skupić wzrok na wybranej desce lub obszarze między trzecią a czwartą strzałką.
4. Ustawić barki, biodra i stopy wzdłuż zamierzonego toru kuli.
5. Utrzymać swobodny zamach i przetoczyć kulę przez cel, nie sterując nią.
6. Zatrzymać się w pozycji końcowej i zanotować deskę celu, deskę końcową i wynik.

Korekty na podstawie obserwacji

• Jeśli kula wpada do rynny lub mija kręgiel z prawej strony, linię należy lekko przesunąć w lewo.
• Jeśli kula mija kręgiel z lewej strony, linię należy lekko przesunąć w prawo.
• Jeśli cel zostaje trafiony, a kręgiel nadal nie, warto sprawdzić deskę końcową, ustawienie ciała i późny ruch kuli.
• Za każdym razem zmieniać tylko jedną rzecz – stopy, cel albo kulę – aby wiedzieć, co skorygowało linię.

Dla leworęcznych: kręgiel nr 7

Leworęczni stosują tę metodę w lustrzanym odbiciu przy kręglu nr 7: zaczynają po prawej stronie rozbiegu, liczą deski i strzałki od lewej i budują prostą linię w lewy narożnik. Przebieg pozostaje taki sam: ustalić punkt odniesienia, sprawdzić pozycję końcową i zmieniać jedną rzecz naraz.

Trening własnego punktu odniesienia

Jeśli tryb treningowy w kręgielni na to pozwala, warto oddać kilka rzutów na kręgiel narożny z rzędu. Notatki z deską startową, celem, kulą i kierunkiem każdego chybienia szybko pokazują, czy błąd wynika z ustawienia, pracy nóg czy ruchu kuli.

Pomaga też równomierny ślizg: jeśli stopa ślizgowa przy każdym rzucie zatrzymuje się w innym miejscu, zmienia się również deska końcowa. To jeden z powodów, dla których własne buty do bowlingu mają sens przy regularnych treningach. Buty do bowlingu BOWLIO mają skórzaną podeszwę ślizgową pod oboma butami i nadają się dla graczy leworęcznych i praworęcznych.

Powiązane poradniki

Inne układy kręgli do dobicia omawia artykuł Spare Shooting. Deski, strzałki i punkty dokładniej wyjaśnia poradnik o celowaniu.

Podsumowanie

Nie ma wzoru, który sprawi, że kręgiel nr 10 będzie padał automatycznie. Własna linia odniesienia, właściwe ustawienie ciała, prosto tocząca się kula i zmiana tylko jednej zmiennej naraz dają metodę, którą można ćwiczyć i na której można polegać.