Zbijanie spare’ów: najważniejsze kąty
Jak skuteczniej zbijać spare’y: pozycje kręgli, system 3-6-9, kąty w poprzek toru dla kręgli nr 10 i nr 7, plastikowa kula do spare’ów i prosta rutyna przed rzutem.
Przy zbijaniu spare’ów wszystko sprowadza się do kątów. Każdy kręgiel, który pozostał, stoi w określonym miejscu na polu kręgli, a wybrana linia decyduje o tym, ile marginesu błędu zostaje. Ten poradnik wyjaśnia najważniejsze kąty przy zbijaniu spare’ów: jak numerowane są kręgle, jak system 3-6-9 przesuwa stopy, jak grać narożne kręgle w poprzek toru i dlaczego wielu graczy używa do spare’ów osobnej kuli.
Dlaczego spare’y mają znaczenie dla wyniku
Spare to 10 kręgli plus kręgle strącone w następnym rzucie. Otwarta ramka to tylko kręgle strącone w niej samej. Każdy zbity spare dodaje więc premię do wyniku, a każdy niezbity tę premię oddaje. Regularne zbijanie spare’ów to jeden z najpewniejszych sposobów na podniesienie średniej, nawet jeśli odsetek strike’ów się nie zmienia.
Pozycje kręgli
Kręgle są numerowane od 1 do 10, od przodu do tyłu i od lewej do prawej:
- Rząd 1: kręgiel nr 1 (kręgiel czołowy)
- Rząd 2: kręgiel nr 2 (po lewej) i nr 3 (po prawej)
- Rząd 3: kręgiel nr 4 (po lewej), nr 5 (na środku) i nr 6 (po prawej)
- Rząd 4: kręgiel nr 7 (lewy narożnik), nr 8, nr 9 i nr 10 (prawy narożnik)
Przed każdym rzutem na spare’a pierwsze pytanie brzmi: gdzie stoi pozostały kręgiel – po lewej stronie, na środku czy po prawej stronie pola kręgli? Od tego zależy, w którą stronę trzeba się przesunąć i jak ostry musi być kąt.
Kąty przy spare’ach z systemem 3-6-9
System 3-6-9 to prosty schemat kątów przy spare’ach. Cel używany przy rzucie na strike’a pozostaje ten sam, a na rozbiegu przesuwa się tylko stopy – w kierunku przeciwnym do kręgla. Ponieważ kula przechodzi przez ten sam cel, ale z innej deski, przecina tor pod innym kątem.
Klasyczne przesunięcia dla praworęcznego gracza po lewej stronie pola kręgli:
- Kręgiel nr 2: 3 deski w prawo
- Kręgiel nr 4: 6 desek w prawo
- Kręgiel nr 7: 9 desek w prawo
Kręgle blisko środka, takie jak nr 5 czy nr 8, zbija się zwykle linią zbliżoną do linii na strike’a, z niewielkimi korektami. Przy kręglach po prawej stronie przesuwa się natomiast w lewo. Im dalej w prawo stoi kręgiel, tym ostrzejszy kąt w poprzek toru – dlatego wielu graczy przy kręglach nr 3, 6 i 10 stosuje osobną linię w poprzek toru zamiast stałej liczby desek.
Liczby warto traktować jako punkt wyjścia. Prędkość kuli, używana kula i warunki na torze wpływają na to, dokąd kula faktycznie pójdzie. System krok po kroku opisuje artykuł o systemie spare’ów 3-6-9, a liczenie desek i strzałek – poradnik o celowaniu.
Gracze leworęczni
Leworęczni stosują system w odbiciu lustrzanym: przy kręglach po lewej stronie przesuwają się w lewo, przy kręglach po prawej – w prawo. Liczby pozostają te same.
Spare’y w poprzek toru: kręgle narożne
Dla większości graczy najtrudniejszym pojedynczym kręglem jest kręgiel narożny po stronie przeciwnej do ręki rzucającej: nr 10 u praworęcznych i nr 7 u leworęcznych. Kula musi przejść ukośnie przez tor i dociera do kręgla blisko rynny, więc margines błędu jest niewielki.
Kręgiel nr 10 dla praworęcznych
- Start z lewej strony rozbiegu. Typowym punktem odniesienia jest ustawienie stopy ślizgowej mniej więcej na desce 35, licząc od prawej.
- Wybór celu na torze, na przykład między trzecią a czwartą strzałką, i wzrok stale skierowany na ten cel.
- Ustawienie ciała wzdłuż linii, tak aby barki, biodra i stopy były skierowane wzdłuż zamierzonej drogi kuli.
- Prosty rozbieg wzdłuż tej linii, bez dryfowania w stronę środka rozbiegu.
- Kula, która skręca jak najmniej, i wymach dokończony w kierunku celu.
Szczegółową procedurę opisuje artykuł jak zbić kręgiel nr 10.
Kręgiel nr 7 dla leworęcznych
Leworęczni stosują tę metodę w odbiciu lustrzanym: start z prawej strony rozbiegu, liczenie desek i strzałek od lewej, ustawienie ciała wzdłuż prostej linii w lewy narożnik i kula, która toczy się możliwie prosto.
Typowe błędy przy spare’ach w poprzek toru
- Za duży hook: kula na strike’a wypuszczona z pełną rotacją może odjechać od kręgla narożnego.
- Dryfowanie: schodzenie w stronę środka rozbiegu zmniejsza kąt.
- Zwalnianie ręki: wolniejszy, niepewny wymach zmienia prędkość kuli, przez co kula reaguje inaczej, niż planowano.
- Zmienne pozycje startowe: bez stałej deski startowej nie da się wypracować powtarzalnej linii.
Plastikowa kula do spare’ów
Reaktywna kula na strike’a jest zaprojektowana tak, by skręcać. Przy sparze w poprzek toru ten skręt działa na niekorzyść. Kula do spare’ów z powłoką z poliestru (plastiku) znacznie słabiej reaguje na nawierzchnię toru i wzór olejowania, więc toczy się blisko wybranej linii.
- Prostszy tor kuli: niewielki skręt, nawet gdy olej na torze się zmienia.
- Łatwiejsze celowanie: celuje się w linię prowadzącą do kręgla, bez obliczania, jak bardzo kula skręci.
Przy kręglach po stronie strike’a, u praworęcznych na przykład nr 2, 4 czy 7, wielu graczy używa kuli na strike’a z dopasowaną linią. Przy spare’ach w poprzek toru plastikowa kula jest bardziej przewidywalnym wyborem. Różnice między oboma typami kul wyjaśnia artykuł kule reaktywne czy poliestrowe.
Rutyna przy spare’ach
- Rozpoznanie kręgli: sprawdzenie, który kręgiel lub które kręgle zostały.
- Wybór przesunięcia: ustalenie deski startowej według systemu 3-6-9 lub własnego punktu odniesienia dla spare’ów w poprzek toru.
- Wybór kuli: plastikowa przy spare’ach w poprzek toru, kula na strike’a przy spare’ach po stronie strike’a – jeśli się sprawdza.
- Ustawienie stóp: stopy na zaplanowanej desce i kontrola pozycji przed startem.
- Zdecydowany rzut: wzrok na celu i wymach dokończony do końca.
Krótka, powtarzalna rutyna przed rzutem pomaga skupić się na celu zamiast na wyniku. Więcej na ten temat w artykule o koncentracji i grze mentalnej.
Ćwiczenia na zbijanie spare’ów
Celowe zostawianie spare’ów
Na treningu pierwszy rzut warto świadomie posłać obok kieszeni, na przykład w kręgiel nr 2 lub nr 3, aby zostawić sobie spare’y. Daje to znacznie więcej prób zbicia spare’a na grę niż w zwykłej grze.
Trening kręgli narożnych
Jeśli tryb treningowy kręgielni na to pozwala, warto grać na zmianę kręgiel nr 7 i nr 10. Dobrze jest notować deskę startową, cel i kierunek każdego chybienia.
Dookoła pola kręgli
Pojedyncze kręgle gra się kolejno, od nr 2 do nr 10, aby poznać każdy kąt na torze.
Równy rozbieg to pewne spare’y
Każdy kąt przy spare’ach zależy od powtarzalnego rozbiegu, łącznie z ostatnim krokiem: ślizgiem do linii spalonego. Jeśli stopa ślizgowa przy każdym rzucie zatrzymuje się w innym miejscu, zmienia się też linia. To jeden z powodów, dla których własne buty do bowlingu mają sens, gdy trenuje się regularnie. Buty do bowlingu BOWLIO mają cholewkę z prawdziwej skóry i pełną skórzaną podeszwę pod oboma butami, dzięki czemu nadają się dla graczy leworęcznych i praworęcznych.
Podstawy – od pierwszego rozbiegu po etykietę na torze – opisuje nasz poradnik bowlingu dla początkujących.