ลูกฮุกหรือลูกตรง แบบไหนเหมาะกับคุณ

ลูกตรงเรียนรู้ง่ายและเชื่อถือได้ในการเก็บสแปร์ ส่วนลูกฮุกช่วยเพิ่มโอกาสทำสไตรก์ คู่มือนี้เปรียบเทียบทั้งสองสไตล์ อุปกรณ์ที่ต้องใช้ และบอกว่าเมื่อใดที่ควรฝึกลูกฮุก

Giampiero Sirianni
มุมมองตามเลน ลูกหนึ่งวิ่งตรง อีกลูกเป็นลูกฮุกเลี้ยวเข้าหาพิน

ลูกฮุกหรือลูกตรง ไม่ช้าก็เร็ว นักโบว์ลิ่งทุกคนต้องถามคำถามนี้ สรุปสั้น ๆ คือ ลูกตรงเรียนรู้ได้ง่ายกว่าและเชื่อถือได้มากในการเก็บสแปร์ ส่วนลูกฮุกเข้าพ็อกเก็ตเป็นมุม จึงเพิ่มโอกาสทำสไตรก์ แบบไหนเหมาะกับคุณขึ้นอยู่กับว่าคุณเล่นโบว์ลิ่งบ่อยแค่ไหน ต้องการไปให้ถึงจุดใด และอยากใช้เวลาฝึกซ้อมมากเพียงใด

หากคุณเพิ่งเริ่มเล่นโบว์ลิ่ง เริ่มต้นได้ที่คู่มือสำหรับผู้เริ่มต้นของเรา

ลูกฮุกกับลูกตรง: ความแตกต่าง

ลูกตรงวิ่งเป็นเส้นตรงจากมือไปยังพิน โดยมีการหมุนน้อยหรือไม่มีเลย ส่วนลูกฮุกปล่อยออกไปพร้อมการหมุนด้านข้าง ลูกจะไถลผ่านน้ำมันในช่วงต้นของเลน แล้วโค้งเข้าหาพ็อกเก็ตเมื่อถึงช่วงท้ายเลนที่แห้งกว่า

ลูกตรง

ข้อดี

  • เรียนรู้ง่าย การปล่อยลูกมีจังหวะการเคลื่อนไหวไม่มาก มือใหม่ส่วนใหญ่จึงโยนลูกตรงในช่วงแรก และจับความรู้สึกในการโยนให้ถึงเป้าได้อย่างรวดเร็ว
  • เชื่อถือได้ในการเก็บสแปร์ นักโบว์ลิ่งที่มีประสบการณ์หลายคนเปลี่ยนมาโยนลูกตรงเมื่อเก็บสแปร์ โดยเฉพาะพินมุมอย่างพิน 7 และพิน 10 ในจังหวะนี้ความแม่นยำสำคัญกว่าการฮุก
  • อุปกรณ์ไม่ซับซ้อน ลูกพลาสติก (โพลีเอสเตอร์) ออกแบบมาให้วิ่งตรง และตอบสนองต่อน้ำมันบนเลนน้อยมาก วิถีลูกจึงคาดเดาได้เสมอ
นักโบว์ลิ่งสวมรองเท้า BOWLIO Nero สีดำ วางมือไว้ด้านหลังลูกขณะปล่อยลูก
สำหรับลูกตรง มือจะอยู่ด้านหลังลูกในจังหวะปล่อยลูก

ข้อจำกัด

ลูกตรงเข้าชนพินเกือบตรงด้านหน้า แต่ลูกที่มีโอกาสเป็นสไตรก์มากที่สุดจะเข้าพ็อกเก็ตเป็นมุม และมุมนั้นทำได้ด้วยลูกฮุกเท่านั้น ดังนั้นหากใช้ลูกตรง คุณต้องโยนให้ถูกจุดอย่างแม่นยำมากจึงจะล้มพินได้ครบทั้งสิบ

ลูกฮุก

สำหรับคนถนัดขวา พ็อกเก็ตอยู่ระหว่างพิน 1 และพิน 3 สำหรับคนถนัดซ้ายอยู่ระหว่างพิน 1 และพิน 2 ลูกฮุกเข้าพ็อกเก็ตนี้จากด้านข้าง จึงพุ่งทะลุผ่านพินแทนที่จะถูกพินดีดออก

ข้อดี

  • มุมเข้าพินที่ดีกว่า มีการแสดงให้เห็นแล้วว่ามุมเข้าพินที่กว้างขึ้นเอื้อต่อการทำสไตรก์มากกว่า และมุมเช่นนี้ทำได้ด้วยลูกฮุกเท่านั้น
  • ล้มพินได้มากกว่า ลูกที่เข้าเป็นมุมจะกระทบพินโดยตรงได้มากกว่า และเหลือพินเดี่ยวค้างน้อยกว่า
  • ปรับเปลี่ยนได้หลากหลาย เมื่อคุณโยนลูกฮุกได้แล้ว คุณจะปรับความเร็ว การหมุน และไลน์การโยนให้เข้ากับสภาพเลนที่แตกต่างกันได้ ซึ่งจะสำคัญมากในการเล่นลีกและการแข่งขัน

การปล่อยลูกของคุณกำหนดวิถีลูกอย่างไร อธิบายไว้ในคู่มือเทคนิคการปล่อยลูกของเรา

ข้อจำกัด

  • ต้องฝึกมากขึ้น ลูกฮุกที่สม่ำเสมอต้องใช้เวลา จังหวะ ตำแหน่งข้อมือ และการหมุนนิ้วต้องทำงานประสานกัน
  • ต้องมีลูกของตัวเอง การโยนฮุกต้องใช้ลูกที่มีผิวเรซินรีแอคทีฟ (หรือยูรีเทน) และเจาะรูตามมือของคุณแบบจับฟิงเกอร์ทิป บทความเรื่องประเภทผิวลูกของเราอธิบายความแตกต่างระหว่างลูกพลาสติก ลูกยูรีเทน และลูกรีแอคทีฟ
  • ต้องอ่านเลนเป็น ลูกฮุกตอบสนองต่อรูปแบบน้ำมัน เมื่อน้ำมันเปลี่ยนไประหว่างการเล่น คุณก็ต้องปรับไลน์ตาม

อุปกรณ์: เรซินรีแอคทีฟหรือพลาสติก

ลูกพลาสติกมีผิวเรียบ ไถลผ่านน้ำมันโดยมีแรงเสียดทานน้อย จึงวิ่งตรง ส่วนลูกเรซินรีแอคทีฟมีผิวลูกที่หยาบและมีรูพรุนในระดับจุลภาค ซึ่งสร้างแรงเสียดทานกับเลนมากกว่า จึงฮุกได้มากกว่า

นักโบว์ลิ่งลีกหลายคนจึงพกลูกสองลูก คือลูกรีแอคทีฟสำหรับลูกแรก และลูกพลาสติกสำหรับเก็บสแปร์ หากคุณเพิ่งเริ่มต้น ลูกพลาสติกลูกเดียวก็เพียงพอ หากตัดสินใจจะฝึกลูกฮุก ก้าวแรกคือลูกรีแอคทีฟที่เจาะรูที่โปรช็อป โปรช็อปยังช่วยคุณเลือกน้ำหนักลูกที่เหมาะสมได้ด้วย

การปล่อยลูกฮุกทำงานอย่างไร

ลูกฮุกไม่ได้มาจากแรง แต่มาจากนิ้ว เมื่อจับแบบฟิงเกอร์ทิป นิ้วกลางและนิ้วนางจะสอดเข้าไปในลูกถึงข้อแรกเท่านั้น เมื่อลูกเหวี่ยงลงถึงจุดต่ำสุด นิ้วโป้งจะหลุดออกก่อน จากนั้นนิ้วจะยกและหมุนลูกเล็กน้อย สำหรับคนถนัดขวาหมุนทวนเข็มนาฬิกา สำหรับคนถนัดซ้ายหมุนตามเข็มนาฬิกา

นักโบว์ลิ่งกำลังปล่อยลูกบนแอปโพรช แขนและลูกเบลอจากการเคลื่อนไหว มีแขกนั่งดูอยู่ด้านหลัง
ลูกฮุกมาจากนิ้วตอนปล่อยลูก

ความเร็วก็มีผลเช่นกัน ความเร็วปานกลางพร้อมการหมุนที่ควบคุมได้ให้ลูกฮุกที่คาดเดาได้ ความเร็วที่มากเกินไปทำให้ลูกฮุกน้อยลง ส่วนการหมุนมากเกินไปโดยที่ความเร็วไม่พอ อาจทำให้ลูกฮุกเร็วเกินไปหรือไถลออก

ฝึกลูกฮุกทีละขั้น

  1. เลือกลูกที่เหมาะสม ให้โปรช็อปเจาะรูลูกรีแอคทีฟแบบจับฟิงเกอร์ทิป
  2. ปล่อยข้อมือให้ผ่อนคลาย อย่าฝืนบิดเพื่อให้เกิดการหมุน ให้ข้อมืออยู่ด้านหลังลูก และให้นิ้วทำงานตอนปล่อยลูก
  3. ฝึกการปล่อยลูกแยกต่างหาก ยืนที่เส้นฟาวล์โดยไม่เดินเข้าหาเลน แล้วฝึกเฉพาะการปล่อยลูก ให้นิ้วโป้งหลุดออกก่อน แล้วจึงเป็นนิ้วอื่น
  4. ค่อย ๆ เพิ่มการเดินเข้าหาเลน เมื่อปล่อยลูกจากท่ายืนได้สม่ำเสมอแล้ว จึงเพิ่มการเดินเข้าหาเลนตามปกติของคุณ
  5. ถ่ายวิดีโอตัวเอง วิดีโอช่วยให้เห็นได้ง่ายขึ้นว่าการปล่อยลูกของคุณเป็นอย่างไรจริง ๆ
  6. เก็บลูกสำหรับสแปร์ไว้ ยังคงโยนลูกตรงใส่พินเดี่ยว ลูกฮุกใช้สำหรับลูกแรก ลูกตรงใช้สำหรับเก็บสแปร์

ไม่ว่าคุณจะเลือกสไตล์ใด การสไลด์ที่สม่ำเสมอขณะเดินเข้าหาเลนช่วยเรื่องจังหวะของคุณ รองเท้าโบว์ลิ่ง BOWLIO มีพื้นสไลด์ที่ทำจากหนังอยู่ใต้รองเท้าทั้งสองข้าง จึงเหมาะทั้งคนถนัดซ้ายและถนัดขวา ตั้งแต่มือใหม่ไปจนถึงมืออาชีพ

สไตล์ไหนเหมาะกับคุณ

หากคุณเล่นโบว์ลิ่งเป็นครั้งคราวเพื่อความสนุก ลูกตรงก็ตอบโจทย์ได้ดี หากคุณเล่นเป็นประจำ เข้าร่วมลีก หรืออยากเพิ่มคะแนนเฉลี่ย การฝึกลูกฮุกก็คุ้มค่ากับความพยายาม ระหว่างที่ปรับการปล่อยลูกใหม่ คะแนนของคุณอาจลดลงช่วงหนึ่ง

ทั้งสองสไตล์มีบทบาทของตัวเอง นักโบว์ลิ่งที่มีประสบการณ์หลายคนใช้ทั้งสองแบบในทุกเกม คือลูกฮุกสำหรับลูกแรก และลูกตรงสำหรับเก็บสแปร์

อ่านเพิ่มเติม: การเก็บสแปร์พิน 10 · อธิบายประเภทผิวลูก

แชร์