โครงสร้างเลนโบว์ลิ่ง: อธิบายทุกส่วนของเลน

ส่วนประกอบของเลนโบว์ลิ่งโดยสรุป

เลนโบว์ลิ่งประกอบด้วยแอพโพรชซึ่งเป็นที่ที่คุณก้าวเท้า เส้นฟาวล์ ตัวเลนที่มีแผ่นไม้และลูกศร และพินเด็คที่ตั้งพินทั้งสิบตัว ทั้งสองข้างของเลนมีรางน้ำ หากคุณรู้ว่าแต่ละส่วนของเลนโบว์ลิ่งมีหน้าที่อะไร คุณจะเล็งได้แม่นยำขึ้นและโยนซ้ำได้สม่ำเสมอกว่าเดิม ขนาดด้านล่างอ้างอิงตามข้อกำหนดของสภาโบว์ลิ่งแห่งสหรัฐอเมริกา (USBC)

แอพโพรช

แอพโพรชคือพื้นที่ด้านหน้าเส้นฟาวล์ที่คุณใช้ก้าวเท้า มีความยาวอย่างน้อย 15 ฟุต (ประมาณ 4.57 เมตร)

จุดบนแอพโพรช

บนแอพโพรชจะมีจุดเรียงเป็นแถว โดยทั่วไปอยู่ห่างจากเส้นฟาวล์ 12 และ 15 ฟุต (ประมาณ 3.66 และ 4.57 เมตร) จุดตรงกลางอยู่บนแผ่นไม้ที่ 20 ซึ่งเป็นกึ่งกลางของเลน หากคุณเริ่มจากจุดเดิมทุกครั้ง การก้าวเข้าหาเลนของคุณก็จะทำซ้ำได้สม่ำเสมอ

การสไลด์หน้าเส้นฟาวล์

ในก้าวสุดท้าย เท้าที่ใช้สไลด์จะไถลไปทางเส้นฟาวล์ คือเท้าซ้ายสำหรับคนถนัดขวา และเท้าขวาสำหรับคนถนัดซ้าย เพื่อให้สไลด์ได้สม่ำเสมอ พื้นรองเท้าต้องลื่นไถลได้ ความชื้นหรือสิ่งสกปรกใต้รองเท้าอาจทำให้การสไลด์สะดุด

รองเท้าของคุณก็มีส่วนสำคัญในจุดนี้ รองเท้าโบว์ลิ่ง BOWLIO มีพื้นหนังเต็มแผ่นตลอดทั้งเท้าใต้รองเท้าทั้งสองข้าง จึงเหมาะทั้งคนถนัดซ้ายและถนัดขวา ส้นสีขาวที่มีโลโก้ปั๊มนูนไม่ทิ้งรอยบนเลน

เส้นฟาวล์

เส้นฟาวล์แบ่งแอพโพรชออกจากตัวเลน หากคุณแตะหรือล้ำเส้นระหว่างการโยน การโยนนั้นจะนับเป็นฟาวล์ และพินที่ล้มจะไม่นับคะแนน ศูนย์โบว์ลิ่งหลายแห่งตรวจจับการฟาวล์ด้วยระบบอิเล็กทรอนิกส์ อ่านเพิ่มเติมได้ในกติกาโบว์ลิ่งแบบเข้าใจง่ายของเรา

ตัวเลน

ความยาวและความกว้าง

จากเส้นฟาวล์ถึงกึ่งกลางของพินหัว เลนโบว์ลิ่งยาว 60 ฟุต (18.29 เมตร) และกว้าง 41.5 นิ้ว (ประมาณ 1.05 เมตร)

แผ่นไม้

โดยปกติเลนหนึ่งประกอบด้วยแผ่นไม้ 39 แผ่นที่วางตามแนวยาว ส่วนเลนสังเคราะห์จะมีเส้นแสดงตารางแบบเดียวกัน การนับแผ่นไม้เริ่มจากขอบเลน และแผ่นที่ 20 คือกึ่งกลาง นักโบว์ลิ่งใช้แผ่นไม้เพื่ออธิบายตำแหน่งยืน เป้าหมาย และเส้นทางของลูก

เลนไม้และเลนสังเคราะห์

เลนไม้แบบดั้งเดิมใช้ไม้เมเปิลเนื้อแข็งในช่วงหน้าเลนและบริเวณพิน และใช้ไม้สนในช่วงกลาง ปัจจุบันศูนย์โบว์ลิ่งหลายแห่งใช้พื้นผิวเลนแบบสังเคราะห์แทน

น้ำมันบนเลน

เลนโบว์ลิ่งไม่ได้แห้ง เครื่องลงน้ำมันเลนจะเคลือบน้ำมันชั้นบาง ๆ ที่เรียกว่าเลนคอนดิชันเนอร์ตามรูปแบบที่กำหนด ในรูปแบบน้ำมันประจำศูนย์ทั่วไป กลางเลนจะมีน้ำมันมากกว่าและค่อย ๆ น้อยลงไปทางขอบ น้ำมันเป็นตัวกำหนดว่าลูกจะไถลตรงไหนและเริ่มเลี้ยวตรงไหน คู่มือรูปแบบน้ำมันสำหรับมือใหม่ของเราอธิบายเรื่องนี้โดยละเอียด

ลูกศรและเบรกพอยต์

ลูกศร

ลูกศรเจ็ดอันฝังอยู่ในเลนที่ระยะ 12 ถึง 16 ฟุต (ประมาณ 3.66 ถึง 4.88 เมตร) เลยเส้นฟาวล์ไป ส่วนใหญ่อยู่ราว 15 ฟุต การเล็งลูกศรที่อยู่ห่างออกไปไม่กี่เมตรง่ายกว่าการเล็งพินที่อยู่ไกล 60 ฟุต นักโบว์ลิ่งจำนวนมากจึงมองที่ลูกศร ไม่ใช่พิน ขณะปล่อยลูก

เบรกพอยต์

เบรกพอยต์คือจุดที่ลูกหยุดไถลและเริ่มเลี้ยวเข้าหาพิน ตำแหน่งของจุดนี้ขึ้นอยู่กับรูปแบบน้ำมัน ลูกที่ใช้ และความเร็วของคุณ คู่มือลูกศร จุด และแผ่นไม้ของเราแสดงวิธีใช้ตัวช่วยเหล่านี้ร่วมกัน

พินเด็ค

พิน

พินทั้งสิบตัวตั้งเรียงเป็นรูปสามเหลี่ยม ห่างกัน 12 นิ้ว (ประมาณ 30.5 เซนติเมตร) จากกึ่งกลางถึงกึ่งกลาง พินหนึ่งตัวสูง 15 นิ้ว (ประมาณ 38 เซนติเมตร) และหนักระหว่าง 3 ปอนด์ 6 ออนซ์ ถึง 3 ปอนด์ 10 ออนซ์ (ประมาณ 1.53 ถึง 1.64 กิโลกรัม)

พินหัวและพ็อกเก็ต

พินหัวหรือพินหมายเลข 1 ตั้งอยู่บนแผ่นไม้ที่ 20 เพื่อทำสไตรก์ นักโบว์ลิ่งจะเล็งพ็อกเก็ตที่อยู่ข้างพินหัว คือระหว่างพิน 1 กับ 3 สำหรับคนถนัดขวา และระหว่างพิน 1 กับ 2 สำหรับคนถนัดซ้าย วิธีโยนเข้าพ็อกเก็ตให้บ่อยขึ้นอธิบายไว้ในบทความโยนเข้าพ็อกเก็ตเพื่อสไตรก์ของเรา

คิกแบ็ก

ผนังด้านข้างของพินเด็คเรียกว่าคิกแบ็ก พินที่กระแทกผนังนี้อาจเด้งกลับมาบนพินเด็คและทำให้พินอื่นล้มเพิ่ม

ส่วนต่าง ๆ ทำงานร่วมกันอย่างไร

การโยนหนึ่งครั้งเริ่มจากจุดที่คุณเลือกบนแอพโพรช ต่อด้วยการสไลด์ที่เรียบร้อยหน้าเส้นฟาวล์ ส่งลูกผ่านลูกศรเป้าหมาย แล้วผ่านเบรกพอยต์เข้าสู่พ็อกเก็ต หากคุณรู้จุดอ้างอิงเหล่านี้ คุณก็ปรับการโยนได้อย่างตรงจุด ดูพื้นฐานเพิ่มเติมได้ในคู่มือโบว์ลิ่งสำหรับมือใหม่ของเรา